عشق
التماس نگاه تونیست
عاشق که باشی
پرواز فقط بهانه است
نگاهت که عاشقانه باشد
بی هیچ بال و پرزدنی
اسمان در دستت گم می شود
عاشق تر که می شوی نمی ما نی
گم می شوی
دلت می خواهد قدم بزنی
کنار یاد کسی که باد هم راه خانه اش را نمی داند

رام کردن قلب بشر چقدر آسان است؛

به چيزهاي مختصر خشنود مي شود

با اين حال

صداي شکستن دل فضاي دنيا را پر کرده است.

ناله را هر چند می خواهم که پنهانش کنم        سینه می گوید که من تنگ امدم فریاد کن

ا بي کسي غريبه اي تو عالم خيال من ************** مي خوام بگم به عاشقا که ميرسن يه روز به همي

شکسته ام طلسم اون جادو گر زندگييم************** پر مي دم اون کبو تر سفيد وخاکسترييم

 
وه چه خوب آمدي صفا کردي
چه عجب شد که ياد ما کردي؟
اي بسا آرزوت ميکردم
خوب شد آمدي صفا کردي؟
آفتاب از کدام سمت دميد
که توامروز ياد ما کردي؟
از چه دستي سحر بلند شدي
که تفقد به بينوا کردي؟
شب مگر خواب تازه اي ديدي
که سحر ياد آشنا کردي؟
بيوفايي مگر چه عيبي داشت
که پشيمان شدي وفا کردي؟
هيچ داني که اندر اين مدت
از فراقت بما چها کردي؟
با تو هيچ آشتي نخواهم کرد
از همان ره که آمدي برگرد  

  من چه مي دانستم

دل هر کس دل نيست

قلبها از آهن و سنگ

دلها بي خبر از عاطفه اند